بوذ . « 1 »
و گفتهاند : معنى آن ، جزادهنده بر اعمال است . « 2 »
و گفتهاند : قهركننده چيزها و قادر بر آن . و خبرش محذوفست و تقديرش چنين است كه غيره من المخلوقين . « 3 »
و معنى آيت آنست كه : آنكس كه داناست به آنچه از هر نفس صادر مىشوذ ، يا حافظ و مدبر امور هر نفس است ، يا جزادهنده اعمال هر نفس است ، يا قاهر و قادرست بر هر نفس ، چون كسى بوذ كه اين صفات او را [ ست ] يا چون غير خوذ از مخلوقات ؟
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ
يعنى : بتانرا بجز خذاي ، خذا گفتند .
قُلْ سَمُّوهُمْ :
بگو اى محمد ! ايشانرا بخلق و طبع و اماتت و احيا بخوانيذ ، تا صحت شركت ظاهر شوذ .
و گفتهاند : طلب حجت الهيت كنيذ ازيشان . « 4 »
و گفتهاند : بتانرا بصفات ايشان ياذ كنيذ ، تا شما را معلوم شوذ كه ايشان استحقاق الهيت دارند . « 5 »
هامش
( 1 ) - كشف الاسرار 5 / 202 ، مجمع 6 / 295 ، لاهيجى 2 / 607 ، منهج 5 / 113 .
( 2 ) - كشف الاسرار 5 / 202 ، رازى 3 / 197 ، تبيان 6 / 258 ، مجمع 6 / 295 ، فخر 6 / 494 - 495 ، منهج 5 / 113 .
( 3 ) - فخر رازى 19 / 56 و لاهيجى 2 / 197 .
( 4 ) - فخر رازى 6 / 495 .
( 5 ) - كشف الاسرار 5 / 202 ، مجمع 6 / 295 .