تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩
اشارتست به نماز و عبادت و دين و قربان .
« أُمِرْتُ » ،
يعنى : مرا [ امر ] فرموذند .
وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ :
و من اول مسلمانانم از امت خوذ . « 1 » و گفته‌اند : من اول مستحقان اين اسم ام . « 2 »
قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا :
« 3 » بگو اى محمد ! جز پروردگار ، هيچ پروردگار طلب كنم ،
وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ :
و او آفريذگار همه‌چيزهاست ؟ و مربوب ، ربوبيت را نشايذ ، و ربوبيت او ثابت نيايذ . و اين استفهام است بمعنى توبيخ . « 4 » و جواب ايشانست كه رسول را - صلى اللّه عليه و آله - باصنام دعوة [ 63 - ر ] مىكردند .
وَ لا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْها وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى :
گفته‌اند : اين همان است كه :
« لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ » .
« 5 »
هامش
( 1 ) - طبرى 12 / 285 رقم 14306 ، تبيان 4 / 336 ، رازى 5 / 108 . مجمع 4 / 604 . ( 2 ) - طبرى 12 / 283 . ( 3 ) - انعام / 164 . ( 4 ) - تبيان 4 / 336 - مجمع 4 / 605 . ( 5 ) - طبرى 12 / 286 . و آيه در : كافرون / 6 .