بگو اى محمد ! من بر شما مسلط نيستم .
و گفتهاند : حافظ شما نيستم . « 1 »
و « وكيل » كسى را گويند كه در كارى شروع كند ، و بر وى لازم بوذ آن كار به آخر رساند ؛ يعنى : من كه محمدام ، صاحب عهد نيستم شما را .
بلى :
لِكُلِّ نَبَإٍ :
هركس را از شما خبرى است .
مُسْتَقَرٌّ ؛
يعنى : وقتى معلوم كه آن خبر در آن وقت واقع شوذ و ظاهر گردذ .
و گفتهاند : هر عملى را جزاييست « 2 »
وَ سَوْفَ
« 3 »
تَعْلَمُونَ ؛
يعنى : آنگاه از حال خوذ خبر يابيذ كه در دنيا عذاب شمشير بايشان رسذ ، و در آخرت عذاب دوزخ .
هامش
( 1 ) - تفسير طبرى 11 / 434 - 435 رقم 13381 ، به نقل از « سدى » ، مجمع البيان 2 / 316 ، فخر ( 13 / 25 ) به نقل از « حسن » تبيان ( 4 / 163 ) بيضاوى ( 1 / 305 ) صافى ( 2 / 128 ) .
( 2 ) - تفسير طبرى 11 / 435 رقم 13385 ، تفسير رازى 4 / 451 ، مجمع 2 / 316 عن الحسن .
( 3 ) - اصل نسخه : فسوف .