و اين اشارت با ايشان ، از آن جهت مىفرمايذ كه ايشان مىدانستند كه هيچكس عوض اين اشيا بايشان نتوانذ داذ . « 1 »
و « ها » در لفظ
« يَأْتِيكُمْ بِهِ »
عايد بوذ با « اخذ » . و مراد مأخوذ باشد . « 2 »
و گفتهانذ : عايد بوذ با « ختم » . و مراد مختوم عليه باشذ . « 3 »
و گفتهاند : عايد است با « سمع » . و چون چنين باشذ ، هرچه بر آن عطف كرده است ، داخل آن باشد . « 4 »
و گفتهاند : كه باشذ كه يكى ازين اشيا بشما باز دهذ ؟ « 5 »
انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ :
بنگر كه چگونه تكرار آيات مىكنيم . باشذ كه دريابيذ .
ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ :
پس حال ايشان آنست كه از آيات ما و از ما اعراض مىكنند .
و « صدوف » ، برگرديذن چيزى باشذ . « 6 »
هامش
( 1 ) - مجمع البيان 4 / 469 . اين اشارت را از قول ابن عباس اخذ كرده است .
( 2 ) - تفسير طبرى 11 / 367 ، تبيان 4 / 139 ، مجمع البيان 4 / 468
( 3 ) - كشاف 2 / 24 ، تبيان 4 / 139 از قول فراء فهميده مىشود .
( 4 ) - تفسير طبرى 11 / 367 ، تبيان 4 / 139 ، مجمع البيان 4 / 469
( 5 ) - تفسير طبرى 11 / 367 .
( 6 ) - تفسير طبرى 11 / 367 رقم 13244 و 13247 ،يَصْدِفُونَبه معنى يعرضون ، يعدلون و يصدّون است . مجمع البيان 4 / 468 ، تبيان 4 / 140