مقدمهء اول : در اجمال قرآن
قرآن در عين حال كه مجمل نازل شده ، دربرگيرندهء همهچيز است .
بيان قرآن نياز به تفسير مفسر دارد تا آن « همهچيز » را از دل اجمال درآورده ، به تفصيل براى مردم بيان كند .
تنها كسى در اين مقام است كه عالم به علم الهى باشد و علم تفسير را از رسول خدا كه قرآن بر او نازل شده فراگرفته باشد .
مقدمهء دوم : در ذكر بودن قرآن
آن كسى متذكر قرآن مىشود كه دل به آستان مذكّر آن بسپارد و الّا تذكر در او اثر ننموده و بر دلش قفل زده مىشود .
آرى فقط « اولوا الالباب » متذكر مىشوند :
إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ *
( رعد 13 / 19 ، زمر 39 / 9 )
مقدمهء سوم : قرآن ساده است
خداوند به رحمت خويش قرآن را ساده نازل كرده و خود در كتابش