تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
عكرمه گويذ : آن زيادتى جگر بوذ كه در عرف خلق ، آن را « گوشتهء جگر » گويند ، و گرده و پيه . « 1 » و گفته‌اند : گوشت حيوان . « 2 » خذاى - عزّ و جلّ - توريت فروفرستاذ . و حرام كرد بريشان ، هرچه ايشان پيش از نزول تورية حرام مىداشتند . و گفته : هرچه بنى اسرائيل بر خوذ حرام مىداشتند ، با مر يعقوب بوذ - عليه السلم . و يعقوب نه بفرمان خذاى - تعالى - حرام مىكرد ، بلك باجتهاد مىكرد . « 3 »
قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
بگو اى محمد ! توريت حاضر كنيذ و بخوانيذ ، تا بيان كند كه از اين قولها كه ميان ما در آن مخالفت مىروذ ، كذام صحيح است و كذام فاسد .
فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ :
هركس كه دوروغ [ 21 - پ ] بخذاى - تعالى - حوالت كرده باشد بعد از
هامش
- روايت امام صادق عليه السلام ، « لحم الابل » - يا به روايت ديگر : « لحم الجمل » - آورده است . ( به نقل از كافى و تفسير قمى ) . ( 1 ) - مجمع 2 / 475 . ( 2 ) - طبرى 7 / 15 رقم 7419 ، رازى 3 / 109 . ( 3 ) - طبرى 7 / 8 - 9 رقم 7400 ، تبيان 2 / 532 ، رازى 3 / 109 . اين قول را به عطيه نسبت داده‌اند . چنين اقوالى را دانشمندان مكتب خلفا ، به انبياء خدا - على نبينا و آله و عليهم السلام - نسبت مىدهند ، كه با عقيدهء حقهء شيعه و حكم عقل فطرى در مورد حجتهاى الهى منافات دارد .