جوابى ديگر : اشرف قوم را « وجه القوم » گويند ، چنانك عرب گويند :
يا [ وجه ] « 1 » العرب .
و توجيه مسئله را وجه مسئله گويند . و ذات را وجه گويند ، چنانك بارى - تعالى - فرموذ :
« وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ » .
« 2 »
ديگر :
« كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ » ؛
« 3 »
يعنى : ذاته « 4 » .
هامش
- الخضوع إنما يظهر اولا فى الوجه » .
( 1 ) - در اصل نسخه چنين است . « وجهه » .
( 2 ) - الرحمن / 27 .
( 3 ) - قصص / 88 .
( 4 ) - بعضى از مفسّران متقدم و متأخّر ، « وجه » را به معنى « ذات » گرفتهاند . امّا ظاهر آيات شريفه و روايات معصومين عليهم السلام ، دلالت دارد ، كه وجه الله ، مخلوق خداست .
آية الله محمد باقر ملكى ميانجى در كتاب خود ( توحيد الاماميه ) مىنويسد :
لفظ وجه ، هيچگاه در قرآن بر ذات خداى سبحان اطلاق نشده است . بلكه ظاهر معناى وجه در قرآن ، يعنى آنچه به وسيلهء آن با خداى تعالى روبرو مىشوند و به حضرتش تقرّب مىجويند .
خداى سبحان مىفرمايد :وَ ما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ( بقره / 272 ) . -