وَ يَسْئَلُونَكَ
« 1 »
ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ :
از تو مىپرسند - اى محمد ! - چند نفقه كنند ؛ يعنى : چه مقدار نفقه كنيم ؟
بگو اى محمد ! به قدر آنك اسراف در آن صورت نه بندد و نه اقتار ؛ يعنى : نه بسارى « 2 » و نه اندكى ، بذل كنيذ بحدّ اعتدال .
و اين آيت ، ادبست از حضرت خذاى - عزّ و جلّ - نسخ را در مدخلى نيست .
و بعضى گفتهاند : منسوخ است بآيت زكات . « 3 »
و گفتهاند : فرضى ثابت است . « 4 »
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ :
و بيان مىكند خذاى - تعالى - شما را احكام خوذ . [ 12 - ر ]
همچنانك بيان كرد حكم خمر خوردن و قمار باختن .
لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ :
تا باشد كه شما انديشه كنيذ در كار دنيا و آخرت ، و بدانيد كه دنيا فانى است ، و بذان تعلق نسازيد و آخرت باقى است ، باعمال پسنديذه و اخلاق حميده مشغول شويد ، تا باعلى درجات جنّات و نعيم مقيم رسيد . و فانى عاجل براى باقى آجل صرف كنيذ .
« ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ . »
« 5 »
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : يسلونك .
( 2 ) - بسارى : بسيارى .
( 3 ) - طبرى 4 / 345 رقم 4176 ، تبيان 2 / 213 ، رازى 2 / 197 . آيه زكات ( توبه / 60 ) را قبلا آوردهايم .
( 4 ) - طبرى و تبيان - همان صفحات .
( 5 ) - نحل / 96 .