پس بدانك در زمان رسول - صلى اللّه عليه [ و آله ] و سلم - بيشتر صحابه بران بوذند كه بعد از رسول - صلى اللّه عليه [ و آله ] و سلم - امامت ابو بكر را بوذ . بارى - تعالى - بوقت نزول سوره برآة اين معنى ظاهر فرموذ . رسول - صلى اللّه عليه [ و آله ] سلم - ابو بكر را فرموذ كه سوره برآة بستان و به مكه رو و برسان ، و عهد ايشان تازه كن . ابو بكر سورة براة بستد و قصد [ 6 - ر ] مكه كرد .
بارى - عزّ اسمه - جبرئيل را برسول فرستاذ كه امير المؤمنين را از پى ابو بكر بفرست ، تا سورة براة از وي بستانذ و بر اهل مكه خوانذ . و احكامى كه در آنست بايشان برسان و ابو بكر را مخير گردان ، اگر خواهذ با على بروذ ، و اگر خواهذ باز گردذ . فى الجمله ابو بكر بازگشت . و اين معنى متفق عليه است ، و امت را در آن خلاف نيست . « 1 »
چون در اداى سوره براة و تجديد عهد مشركان مكه بر وى اعتماد نبوذ ، در امر امامت و خلافت بطريق اولي .
پس بارى - تعالى - بطريق لطف ، رسول را - صلى اللّه عليه و [ و آله ] سلم - اين معنى اعلام فرموذ و آيت فرستاذ :
قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى ؛
يعنى : نبوّت و امامت و اسلام و كعبه و قرآن .
وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ :
هامش
( 1 ) - ترمذى ، الجامع الصحيح ، كتاب تفسير القرآن ، 5 / 275 ، ح 390 + مسند احمد حنبل ، ط قديم ، 3 / 283 + نسائى ، الخصائص / 20 و 21 + تفسير طبرى 10 / 46 + سيوطى ، الدر المنثور 3 / 210 + تفسير ابن كثير 2 / 333 + مستدرك الصحيحين ، ط افست رياضى ، 3 / 51 .