برديت ، كه خداى عزّ و جلّ برنيانگيزد كسى را به قيامت ، و گويند نفرستد كسى را به رسالت . ( 7 )
وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً
و ما بسوديم آسمان را « 1 » ، و يافتيمش پر كرده شده « 2 » از پاسبانان و ستارگان و آتشها مر زدن ديوان را . ( 8 )
وَ أَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ
و ما مىنشستيم « 3 » در آسمان به جايهاى نشستن مر شنيدن سخن فرشتگان را ،
فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً
هر كه گوش دارد اكنون يابد آتش آماده كرده مر زدن شنوندگان را . ( 9 )
وَ أَنَّا لا نَدْرِي أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً
و ما نمىدانيم كه درين كه پديد آمد ارادت شرّ است به حقّ زمينيان ، يا ارادت خير و صلاح است به حقّ ايشان . ( 10 )
وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ ذلِكَ كُنَّا طَرائِقَ قِدَداً
و از ما نيك مردان بودند ، و از ما كم از آن بودند ؛ و بوديم گروههاى مختلف ، بعض سابق و بعض مقتصد و بعض مسرف .
( 11 )
وَ أَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَ لَنْ نُعْجِزَهُ هَرَباً
و ما دانستيم كه از قبضه قدرت خداوند عزّ و جلّ بيرون « 4 » نرويم ، اگر در زمين باشيم ، يا از وى بيرون « 5 » شويم .
( 12 )
وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى آمَنَّا بِهِ
و ما چون شنيديم قرآن رهنماى را گرويديم به قرآن ؛
فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً
و هر كه بگرود به
هامش
( 1 ) - اصل : ايشان را .
( 2 ) - ن : پر گردانيده شده .
( 3 ) - ن : مىننشستيم - ت : مانند متن است .
( 4 ) - ن : برون .
( 5 ) - ن : برون .