وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً
و گفت نوح اى پروردگار من بر زمين از كافران كسى ممان . ( 26 )
إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً
چه اگر بمانىشان گمراه كنند بندگانت را و نزايند مگر فرزند بلايه بىايمان . ( 27 )
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ
اى پروردگار من بيامرز مرا ، و مادر و پدر مرا ، پدر لمك نام بود و مادر سمحا ؛
وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً
[ و ] مر آنها راى كه درآيند به خانه من ، و گويند به مسجد من ، و گويند به كشتى من ؛ با ايمان و معرفت ،
وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
و مر همه مردان و زنان گرونده را به كلّيت ،
وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً
و مفزاى كافران را مگر هلاكت « 1 » . ( 28 )
هامش
( 1 ) - ن : هلاكيت .