وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ
و به نزد خداى تعالى است جزاى مكر ايشان ،
وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ
و بر آن صفت نبودند كه زايل شدى كوهها به مكر و غدر ايشان ( 45 - 46 ) .
فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ
مپندار يا محمد كه خداى تبارك و تعالى خلاف كند وعدهء خويش مر پيامبران را ،
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انتِقامٍ
خداى تعالى قاهر است و عقوبتكننده مر « 1 » گردنكشان را « 2 » . ( 47 )
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ
آن روز كه بدل كرده شود زمين و آسمان به تبديل ذات ايشان ، و گويند به تبديل صفات ايشان ؛
وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
و به صحرا آيند همهء خلايق به يكبار ، از بهر محاسبت يك خداى قهّار . ( 48 )
وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ
و بينى آن روز كافران را يار كرده با ديوان ، در بندهاى گران ؛ و گويند يار كرده دستهاشان ، با گردنهاشان . ( 49 )
سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ
لباسهاشان از قطران ،
وَ تَغْشى وُجُوهَهُمُ النَّارُ
و فرومىپوشد « 3 » روىهاى ايشان « 4 » را آتشى سوزان . ( 50 )
لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ
تا جزا دهد خداى تعالى هر تنى را ، بدانچه « 5 » ورزيدند « 6 » به دنيا ، « 7 »
إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ
چه خداى تعالى زود شمار است به عقبى .
( 51 )
هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ
اين قرآن رسندهء بسنده است « 8 » مر مردمان را ،
وَ لِيُنْذَرُوا بِهِ
و از بهر ترسانيدن فرستاديم قرآن را ؛
وَ لِيَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ
و تا بدانند كه خداى تعالى يكى است بىگمان ،
وَ لِيَذَّكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ
و تا پند گيرند خردمندان . ( 52 )
هامش
( 1 ) - ن : « مر » ندارد .
( 2 ) - ت : گردنآوران را .
( 3 ) - اصل : فرومىبشود .
( 4 ) - ن : شان .
( 5 ) - ن : بدانج .
( 6 ) - اصل : وروزيدند .
( 7 ) - ن : در دنيا .
( 8 ) - ن : پسنده است .