است ،
وَ مِيثاقَهُ الَّذِي واثَقَكُمْ بِهِ
و آن عهد را كه با شما بسته است ؛
إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنا وَ أَطَعْنا
چون گفتيت شنيديم و فرمان برداريم ، و وفاى اين به جاى آريم .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و از خداى تعالى بترسيت ، و عهد وى مشكنيد ؛
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
چه خداى تعالى داناست ، بدانچه « 1 » در سينههاست . ( 7 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ
اى مؤمنان براستى ايستنده « 2 » [ باشيت ] ، و از بهر خداى تعالى گواهى « 3 » راستدهنده [ باشيت ] ،
وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى أَلَّا تَعْدِلُوا
و بدان مياردا شما را دشمنادگى قومى كه « 4 » داد ندهيت
اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى
داد دهيت چه اين نزديكتر است بدانك « 5 » به درجهء متّقيان رسيت ،
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و از خداى تعالى بترسيت ،
إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
چه خداى تعالى داناست بدانچه « 8 » مىكنيت .
( 8 )
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
وعده كرده است « 6 » خداى تعالى مؤمنان را ، و عمل صالح آرندگان را ،
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ
كه بيامرزد و ثواب بزرگ دهد ايشان را . ( 9 )
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
و آنها كه كافرانند ، و آيات ما را منكرانند آنهااند كه دوزخيانند . ( 10 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
اى مؤمنان ياد كنيت نعمت خداى را تعالى بر شما ،
إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ
چون قصد كردند گروهى « 7 » از جهودان كه دراز كنند به كشتن شما دستهاى خويش
هامش
( 1 ) - ن : بدانج .
( 2 ) - ن : بر راستى استنده .
( 3 ) - ن و ت : گوايى .
( 4 ) - اصل : قوم كه .
( 5 ) - ن : بدانكه .
( 6 ) - ن : وعده كرد .
( 7 ) - اصل :
گروه .
( 8 ) - ن : بدانج .