كنيتشان ،
مُحْصِنِينَ
پارسايىورزندگان ،
غَيْرَ مُسافِحِينَ وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ
نه زناكنندگان ، و نه دوستانگيرندگان ،
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ
و هر كه كفر آرد بعد از ايمان ، نيست شد هر چه كرده بود پيش از آن ،
وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ
و وى بود به قيامت از خاكساران . ( 5 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ
اى مؤمنان چون خواهيت كه به نماز برخيزيت ، و شما محدث باشيت ،
فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ
رويهاتان و دستهاتان با آرنجها بشوييت ،
وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ
و بعض از سرهاتان مسح كنيت ،
وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ
و پايهاتان با كعبهاتان بشوييت ،
وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا
و اگر جنب باشيت غسل آريت ؛
وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ
و اگر بيماران باشيت يا در سفر ،
أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ
يا آيد يكى از شما از زمين پست يعنى از جاى قضا [ ء ] حاجت بشر ؛
أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ
يا با زنان صحبت كرده باشيت ،
فَلَمْ تَجِدُوا ماءً
و آب نيابيت ،
فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً
از بهر جنابت و حدث به خاك پاك تيمّم كنيت ،
فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَ أَيْدِيكُمْ مِنْهُ
رويهاتان و دستهاتان به وى ببساويت « 1 » .
ما يُرِيدُ اللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ
نمىخواهد خداى تعالى كه بر شما دشوارى و تنگى نهد ،
وَ لكِنْ يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ
و ليكن « 2 » مىخواهد تا شما را از حدث و جنابت و گناه پاك گرداند « 3 » ،
وَ لِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ
و تا نعمتهاى خويش بر شما تمام كند « 4 » ؛
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
تا شكر آريت ، و به نسپاسى نگذاريت .
( 6 )
وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
و ياد كنيت نعمتهاى خداى تعالى را كه شما را داده
هامش
( 1 ) - ن : بپساويت .
( 2 ) - ن : و لكن .
( 3 ) - ن : كند .
( 4 ) - ن : گرداند .