تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 13

مساهمون:

ص١٣
بامداذ است ، مصدر است مراد به آن اسم ، جنانك كفت در قرآن جايها ، تنز [ يل ، يع ] نى منزّ [ ل ] . غدوّ ، به آن مراد ، غدوات است
وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ
و [ نكراز ] غافلان نباشى .

[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 206 ]

إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ يَسْجُدُونَ ( 206 )
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ
يعنى الملائكة . درين آيت اشارت است [ به ] بىنيازى و اظهار استغناء از همه جيزى . مىكويد تعالى عزّ ذكره : ايشان كه بنزديك خذاوند تواند يعنى در آسمان ، و اين لفظ جايز است در قرآن « 1 » * [ 12 ] « 2 » [ گردن نمىكشند از بندگى كردن او را و مىستايند به پاكى و بىعيبى او را و وى را يگانه سجود مىكنند .
هامش
( 1 ) . خ ل : در قرآن‌اند جاى ( 2 ) . قسمت داخل كروشه از نسخهء اصل افتاده از كشف الاسرار ميبدى نوبة اولى افزوده شد .
بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 13 | مؤلف مجهول / سيد مرتضى آية الله زاده شيرازى