تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 344

مساهمون:

ص٣٤٤
يشاء : خواهيد 234 يشكرون : سپاس داران بند 255 يصبر : بشكيبد 213 يضاهئون قول : راست هام سخن‌اند 55 يضلّ : درگومى مىدارد 252 يضلّ : گوم مىكند 233 فيضلّ : گوم كند 242 يضلل : بىراه كرد 3 يضلل : گوم راه كرد 5 يضلل : گوم كرد 236 يظهروا : دست ياوند 47 يعجّل : فاشتابانيد 109 يعرجون : مىبرشند 260 يعطوا الجزية : گزيت دهند 54 يعمهون : بىسامان مىروند و در ناشناخت مىباشند 5 يعمهون : سامان‌گوم مىبند 109 يعمهون : مىبرپاسند ( از پاسيدن ( ؟ ) و شايد مىبرباشند ) 268 يغشّيكم : در سر شما پيچيد 17 يغشّيكم : در سر شما مىكشيد 17 يغلبون : باز شكنند 26 يغلبون : كم آرند 26 يغيّروا : جذ كردند 34 يغيّروا : جذ كنند 225 يفترى : فرا ساخته و نهاده است 220 يقنط : نوميد بود 266 يكفّر : ناپيدا كند 23 يكنزون : مىگنج نهند 57 يلحدون : ( كار ) كژ مىرانند 4 يلمزك : هموارتر مىعيب كند ترا 69 يمدّون : مىكشند و مىرانند 11 يمكر : ساز نهانى ساختند 23 يمكرون : در نهان مىسازند 23 يملك السّمع : گشايندهء گوش و شنواننده به آن 119 ينزغنّك : بسروردار . . . ترا 10 ينزغنّك : به تو رساد 10 ينزّل عليهم : فرود آيد بر ايشان 72 ينكر بعضه : بلختى از آن كافر شند 237 ينهون : باز زدنديد 75 ، 180 ينهون : باز مىزنند 75 ينهون : مىباز زنند 74 يهرعون : مىشتابانند 167 يوصل : بپيونديد 230 يوفون : تمام مىوسپارند 230