تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 342

مساهمون:

ص٣٤٢
موعده : وعده جاى او 149 المولى : يار 27 موهن : بىكواس 19 موهن : سست‌كننده 19 الميثاق : پيمان درواخ 230 الميعاد : بديس 235 نادى : آباز داد 157 النّاس : ناگورفيدگان 234 نبات : رستنيها 115 نبشّر : شواشانان دهيم 266 نحشرهم : ايشانرا بهم كنيم 122 النّذر : آگاه‌كنندگان 139 النّذر : بيم‌نمايندگان 139 نذير : آگاه‌كنندى 146 ، 151 نذير : بيم‌نماى 5 ، 7 ، 142 ، 146 ، 151 نزعنا : بيرون ستانيم ما 265 نزغ : تواهى و آغالش اوكند 216 نزغ : سبك‌سارى كردن 10 نصب : ماندگى 100 النّصير : دوست 27 نظر : نگرستنديد 103 نظر : نمودنديد 103 نعماء : تن آسانى 146 نعماء : نيك‌روزى 146 نعم النّصير : نيك يارىدهى 27 نعم النّصير : نيك دست‌گيرى 27 نعماء : ژيدى 146 النّفاق : دو روى ( م : دورروى ) 87 النّفاق : دو زبانى 87 نفصّل : گشاده و روشن درواخ مىفرستيم 116 نكتل : ميانجى مىشيم 204 نلعب : بازى مىكرديم 72 ننقص : مىكاهيم 239 ننهك : ترا باز زده‌ايم 267 هادى : راه‌نماى 5 هلك : گوم ماند 29 همّوا : نهيب بردند 76 هو قائم : آنكس كه برستاد دارد 236 وارد : آب جوى 188 وارد : آب ساز 188 واصبا : پاينده 286 واصبا : درواخ 286 واق : گوشنده 236 وعد : بديس 250 ، 256 وعدتكم : بديسى دادم 250 وعدك : بديس تو 157 وعيد : كشيخ من 247 و ما توفيقى : و موافق او گندن آهنگ و گفت نيست 172