تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 341

مساهمون:

ص٣٤١
المصير : شدندگاه 75 مضت : برفت 27 المطّوّعين : فراخ بخشيدگان بخوش منشى 78 المطّهّرين : پاكيزگى برزندگان 93 معاذ : فوژاى خواستن 209 معايش : زيشها 261 المعتدين : اندازه‌گذران 131 المعتدين : شوخان 131 المعتدين : ناباكان 131 معجزى : پيش شيد 46 المعذّرون : عذر سازان 81 المعروف : پسنديده 74 معقّب : باز شكننده 239 معقّب : پس آورد سازى 239 مغرما : تاوان 85 مغيّرا : جذ كند 34 مفترون : دروغ‌سازان 159 مفترون : دروغ‌گويان 159 مفرطون : پيش فاگذاشتگان 289 مفرطون : فروگذاشتگان 289 المفسدون : تباه‌كاران 121 مقسوم : بازبخشيده 264 مقيم : كوشنده 255 مقيم الصّلوة : نمازگر كوشنده 255 مكاء : شپيليدن 25 مكر : كوشيدند 239 المكر : ساز و توان 239 مكروا السّيّئات : مىبديها برزند 284 مكرهم : توان ايشان 256 مكّنّا : دست‌رس داديم 189 مكين : پايگاه‌دار استوار 201 ملاقوا . . . : هام ديدار 151 الملأ : فرازرويان 151 ملجأ : متوارىگاهى 68 ملجأ : گريختن‌گاهى 68 الممترين : گمان‌زدگان 137 المنتظرين : چشم‌دارندگان 113 منذر : آگاه كنند 224 منذر : بيم‌نماى 224 المنذرين : آگاه كردگان 131 المنذرين : بيم نمودگان 131 منضود : برهم نشانده برت‌برت 169 المنظرين : درنگ دادگانى 264 من قبل : پيش فا 66 ، 208 ، 209 ، 215 من قبلهم : پيش از ايشان فابودند 219 من ورائه : و پيش اوفا 248 موزون : سختنى 261 موطئا : سپرندگاهى 100 موعدة : بديسى 95