تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 257

مساهمون:

ص٢٥٧

[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيات 48 تا 51 ]

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ ( 48 ) وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ ( 49 ) سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَ تَغْشى وُجُوهَهُمُ النَّارُ ( 50 ) لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ ( 51 ) آن روز كه بدل كنند زمين را بزمينى ديكر و بدل كنند آسمانها را به آسمان ديكر
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ
آن روز كه بدل كنيم زمين را بزمينى ديكر و آسمان را به آسمان ديكر تبدّل الارض جهنّم و السّموات جنانا * و برزوا للّه و بيرون آيند از كورها فرمان آن خذايرا يكتاى همه را فروشكننده و كم‌آورنده
وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ
و كافرانرا بينى آن روز همه را با يكديكر باهم بسته دربندها بوششهاء ايشان و بيراهنهاء ايشان از قطران سياه كندا *
مِنْ قَطِرانٍ
از مسّ كذاخته و بغايت رسيذه و آتش در رويهاء ايشان مىبيجذ
لِيَجْزِيَ اللَّهُ
آن را تا باذاش دهذ اللّه هر تنى را از ايشان بآنج مىكردند كه اللّه زوذتوان است زوذ شمار

[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيه 52 ]

هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ وَ لِيُنْذَرُوا بِهِ وَ لِيَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ وَ لِيَذَّكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ ( 52 ) اين بازنموذن است و بندداذن مردمانرا و نامه‌ايست تا بيم نمايند و آكاه كنند ايشانرا به آن و تا بدانند كه او خذاى است يكتا و تا در ياذدارا و بندكيرا زيركان و خذاوندان خرذ
بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 257 | مؤلف مجهول / سيد مرتضى آية الله زاده شيرازى