مرجعيت شيعه
با آنكه مرحوم آيت الله العظمى حاج شيخ على محمّد بروجردى ؛ هميشه از مرجعيت و زعامت فرارى بودند ، و با آن كه تمام مقدمات براى رياست حوزه علميه قم و مرجعيت تام شيعه بعد از آيت الله العظمى حاج آقا حسين طباطبايى بروجردى ؛ در قم براى ايشان فراهم شد و ايشان آنها را نپذيرفتند و به بروجرد بازگشتند ، امّا باز هم مردم و علماى بروجرد و شهرهاى اطراف ايشان را رها ننموده و بار مسؤليت مرجعيت را در صحنه غرب كشور به دوش ايشان نهادند .
جناب حجت الاسلام و المسلمين حاج محمّد على مجد فقيه بروجردى « دام عزه » فرزند مرحوم آيت الله حاج ميرزا عبدالله مجد فقيه بروجردى ؛ در اين باره مىفرمايند :
( بعد از وفات آيت الله العظمى حاج آقا حسين بروجردى ؛ مرحوم ابوى ؛ از كسانى بود كه با اسرار زياد به آيت الله حاج شيخ على محمّد بروجردى ؛ امر كردند و رساله ايشان را چاپ مىكردند ، و خود ايشان هم اگرچه در قم بودند ولى هرچند يك بار به بروجرد رفته و براى مرجعيت ايشان تبليغ مىكردند و به خود ايشان سر مىزدند . ) « 1 »
نتيجه اين تلاشها علارغم ميل باطنى خود مرحوم آيت الله العظمى حاج شيخ على محمّد بروجردى ؛ اين شد كه مردم شهرستان بروجرد و اطراف و كُلًا صحنه غرب كشور بعد ار وفات مرحوم آيت الله العظمى حاج آقا حسين طباطبايى بروجردى ؛ اكثراً به آيت الله العظمى حاج شيخ على محمّد نجفى ونايى بروجردى ؛ ارجاع داده شد و از ايشان تقليد مىنمودند .
مصاحبت با سيد حسن مسقطى ؛
مرحوم آيت الله العظمى حاج شيخ على محمّد نجفى بروجردى ؛ با بسيارى از علماء و بزرگان مصاحبت و دوستى داشت كه از جمله آنها مرحوم آيت الله سيد حسن مسقطى اصفهانى ؛ بود ، صاحب كتاب « آيت الحق » در اين موضوع مىنويسد :
از جمله شاگردان آقاى قاضى ؛ آيت الله حاج شيخ على محمّد بروجردى است ، جناب ايشان رفيق و دوست سيد حسن مسقطى اصفهانى ؛ بود ، به ياد دارم كه اين دو در يك خانه واقع در انتهاى راهروى كوچك در نزديكى مدرسه هندى سكنى داشتند و هميشه همراه هم بودند و از يكديگر جدا نمىشدند .
هامش
( 1 ) - مصاحبه نگارنده با ايشان .