- اخلاص در نيت
خداوند سبحان مىفرمايد : « فادْعُوا اللهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدّينَ » « 1 » ؛ « ( تنها ) خدا را بخوانيد و دين خود را براى او خالص كنيد » .
- عزلت
خداوند متعال مىفرمايد : « وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَلَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيواةُ الدُّنْيا » « 2 » ؛ « و رها كن كسانى را كه آيين ( فطرى ) خود را به بازى و سرگرمى گرفتند ، و زندگى دنيا ، آنها را مغرور ساخته است » .
- بيدارى در سحر
خداوند متعال مىفرمايد : « كانُوا قَلِيلا مّنَ الَّيلِ ما يهْجَعُونَ * وَبِالْاسْحارِ هُمْ يسْتَغْفِرُونَ » « 3 » ؛ « آنها كمى از شب را مىخوابيدند ، و در سحرگاهان استغفار مىكردند » .
- استاد
خداوند متعال مىفرمايد : « فَسْ - لُوا أَهْلَ الذّكْرِ إِن كُنتُمْ لَاتَعْلَمُونَ » « 4 » ؛ « اگر نمىدانيد ، از آگاهان بپرسيد » .
- نفى خواطر
خداوند متعال مىفرمايد : « إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طآئِفٌ مّنَ الشَّيطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ » « 5 » ؛ « پرهيزگاران هنگامى كه گرفتار وسوسههاى شيطان شوند ، به ياد ( خدا و پاداش و كيفر او ) مىافتند ؛ و ( در پرتو ياد او ، راه حق را مىبينند و ) ناگهان بينا مىگردند » .
- انقطاع از خلق
خداوند متعال مىفرمايد : « وَرَهْبانِيةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيهِمْ إِلَّا ابْتِغَآءَ رِضْوَانِ اللهِ فَما رَعَوْها حَقَّ رِعايتِها . . . » « 6 » « و رهبانيتى را كه ابداع كرده بودند ، ما بر آنان مقرّر نداشته بوديم ؛ گرچه هدفشان جلب خشنودى خدا بود ، ولى حقّ آن را رعايت نكردند . . . » .
- عبوديت براى خداوند
خداوند سبحان مىفرمايد : « وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يأْتِيكَ الْيقِينُ » « 7 » ؛ « و پروردگارت را عبادت كن تا يقين [ / مرگ ] تو فرا رسد » .
- سجده براى خداوند
خداوند متعال مىفرمايد : « فَسَبّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ وَكُن مّنَ السَّجِدِينَ * وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى
هامش
( 1 ) - آل عمران ، آيه 160 .
( 2 ) - غافر ، آيه 14 .
( 3 ) - انعام ، آيه 70 .
( 4 ) - - ذاريات ، آيات 17 - 18 .
( 5 ) - نحل ، آيه 43 .
( 6 ) - اعراف ، آيه 201 .
( 7 ) - حديد ، آيه 27 .