نيست و احتياط واجب آن است كه بدون مراجعه به حاكم شرع قتلى واقع نشود . و بايد دانست كه آن زن به سبب زنا براى شوهر خود حرام نمىشود .
مسأله 2797 - اگر مرد مكلف عاقلى با مكلف عاقل ديگر لواط كند ، بايد هر دوى آنان را در صورتى كه هر دو به اين عمل راضى بودهاند ، بكشند ولى اگر مثلًا هر دو بدون رضايت بوده مثلًا ظالمى آنها را مجبور كرده و يا از راه ديگر مجبور شدهاند ، كشتن آنان حرام است و اگر يكى از آنان راضى نبوده و مجبور شده با ظلم ظالم يا با زور فاعل يا مفعول و غير اينها آن را كه راضى نبوده نبايد كشت ، و نيز اگر لواط به واسطه بينه كه چهار شاهد عادل است ثابت شده ولى توبه آنان قبل از شهادت شاهد ، ثابت باشد نبايد آنان را كشت ، و اگر با اقرار خود آنها در نزد حاكم با شرايط شرعى اقرار ، لواط ثابت شده باشد ولى قبلًا توبه كرده باشند ، حاكم شرع اختيار دارد كه با مراعات مصالح ، حد را جارى نمايد و يا آنان را عفو كند . و حاكم شرع مىتواند لواطكننده را با شمشير بكشد و در صورتى كه فاعل محصن باشد كه معناى محصن در مسأله 2795 گذشت مىتواند او را سنگسار كند ولى اگر محصن نباشد نبايد او را سنگسار كرد و مىتواند آنها را زنده به آتش بسوزاند و يا دست و پاى آنان را ببندد و از جاى بلندى به زير اندازد ولى جواز خراب كردن ديوار روى آنان كه بعضى گفتهاند ، ثابت نيست و نمىتواند اين كار را انجام دهد .
مسأله 2798 - اگر يك نفر كس ديگر را امر كند كه به ناحق كسى را بكشد ، در صورتى كه قاتل و كسى كه به او دستور داده ، هر دو مكلف و عاقل باشند ، در صورتى كه ولى دم عفو نكند و يا ديه را اختيار نكند و طلب كشتن قاتل را بنمايد بايد او را كشت و كسى كه امر كرده بايد او را حبس كرد تا بميرد .
مسأله 2799 - اگر فرزند ، پدر يا مادر را عمداً بكشد ، بايد او را بكشند . ولى اگر پدرى فرزند خود را عمداً بكشد ، بايد به دستورى كه در احكام ديه گفته مىشود ديه بدهد و هر قدر حاكم شرع صلاح مىداند او را بزنند .
مسأله 2800 - هرگاه كسى پسرى را از روى شهوت ببوسد ، حاكم شرع مىتواند او را تعزير نمايد به كمتر از حد كه صد تازيانه است و در كمى و زيادى كمتر از حد بايد با ملاحظه جرم نسبت به اشخاص و موارد بر حسب مصالح خدايى باشد كه حاكم شرع
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 523
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٥٢٣