چه بهتر است نذر او با قصد قربت باشد و بايد دانست كه نذركردن اگر براى برآورده شدن حاجتى باشد مثل اينكه نذر كند اگر مريض او خوب شد كار خيرى را انجام دهد مستحب است ولى اگر براى برآورده شدن حاجت نباشد و فقط براى خود واجب كند كه كارى را كه برايش واجب نيست انجام دهد ( مثل اينكه نذر كند كه غير از نمازهاى روزانه كه واجب است دو ركعت نماز اضافه بخواند ) مكروه است .
مسأله 2649 - در نذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست آن را به عربى بخوانند پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود براى خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم نذر او صحيح است .
مسأله 2650 - نذر كننده بايد مكلف و عاقل باشد و به اختيار و قصد خود نذر كند بنابراين نذر كردن كسى كه او را مجبور كردهاند يا به واسطه عصبانى شدن بىاختيار نذر كرده صحيح نيست .
مسأله 2651 - آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند اگر مثلًا نذر كند چيزى به فقير بدهد صحيح نيست و همچنين است نذر كسى كه محجور است از تصرف در مال خود و او را مفلّس گويند .
مسأله 2652 - نذر زن بدون اذن شوهر اگر مانع حقى از حقوق شوهر شود باطل است و اذن او در اين صورت ، شرط صحت نذر است نه اينكه جلوگيرى او از نذر مانع صحت شود ، ولى اگر به سبب نذر حقى از حقوق شوهر ضايع نمىشود اذن او شرط صحت نذر نيست .
مسأله 2653 - اگر زن با اجازه شوهر نذر كند ، شوهرش نمىتواند نذر او را به هم بزند ، يا او را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد ولى اگر بدون علم به اينكه نذر زن در وقت عمل به آن ، مزاحم حق او مىشود اذن بدهد و در وقت عمل به آن ، نذر مزاحمت با حق او داشته باشد بعيد نيست كه بتواند جلوگيرى نمايد .
مسأله 2654 - اگر فرزند با اجازهء پدر نذر كند بايد به آن نذر عمل نمايد . ولى اگر پدر نهى از نذر كند و يا عمل به آن اذيت به پدر باشد ، نذر او صحيح نيست ولى اگر نهى او وجهى ندارد مگر اينكه بدباطن است و نمىخواهد كار خوب انجام شود و انجام آن
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 492
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٤٩٢