به او واگذار كردهاند . پس اگر بدون اجازهء ديگران تمام مال را به يكى از ورثه بدهد ضامن سهم ديگران است .
مسأله 2350 - اگر كسى كه امانت را قبول كرده بميرد يا ديوانه شود وارث يا ولى او و يا كسى كه مال دست اوست اگر چه ولى و يا وارث نباشد بايد هر چه زودتر اول به صاحب مال اطلاع دهد و اگر صاحب مال خواست كه آن را تحويل بگيرد و به او اجازه حمل آن مال را داد بايد به او برساند و اگر اجازه نداد خودش بايد تحويل بگيرد و اگر تحويل نمىگيرد و اجازه هم نمىدهد كه او تحويل دهد كسى كه مال نزد اوست مىتواند به حاكم شرع رجوع كند كه او دستور لازم را بدهد .
مسأله 2351 - اگر امانتدار نشانههاى مرگ را در خود ببيند چنانچه ممكن است بايد امانت را به صاحب آن يا وكيل او برساند و اگر ممكن نيست بايد آن را به حاكم شرع بدهد و چنانچه به حاكم شرع دسترسى ندارد در صورتى كه وارث او امين است و از امانت اطلاع دارد لازم نيست وصيت كند و گرنه بايد وصيت كند و شاهد بگيرد و به وصى و شاهد اسم صاحب مال و جنس و خصوصيات مال و محل آن را بگويد .
مسأله 2352 - اگر امانتدار نشانههاى مرگ را در خود ببيند و به وظيفهاى كه در مسأله پيش گفته شده عمل نكند در صورتى كه به صاحب مال قضيه را بگويد و او راضى باشد به اينكه مال نزد او امانت باشد ضامن نيست و عوض را نبايد بدهد و اگر به او نگويد بنابر احتياط واجب ضامن است اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد و مرض او خوب شود يا بعد از مدتى پشيمان شود و وصيت كند .
احكام عاريه
مسأله 2353 - عاريه آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده كند و در عوض چيزى هم از او نگيرد .
مسأله 2354 - لازم نيست در عاريه صيغه بخوانند ، و اگر مثلًا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او به همين قصد بگيرد عاريه صحيح است .