مسأله 1991 - فقير نمىتواند زكات را به كمتر از مقدار آن صلح كند ، يا چيزى را گرانتر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد ، يا زكات را از مالك بگيرد و به او ببخشد . ولى كسى كه زكات زيادى بدهكار است و فقير شده و نمىتواند زكات را بدهد چنانچه بخواهد توبه كند ، فقير مىتواند زكات را از او بگيرد و به او ببخشد .
مسأله 1992 - انسان مىتواند از زكات از سهم سبيل اللّه ، قرآن يا كتاب دينى يا كتاب دعا بخرد و وقف نمايد ، اگر چه بر اولاد خود و بر كسانى وقف كند كه خرج آنان بر او واجب است و نيز مىتواند توليت وقف را براى خود يا اولاد خود قرار دهد .
مسأله 1993 - انسان نمىتواند از زكات ، ملك بخرد و بر اولاد خود يا بر كسانى كه مخارج آنان بر او واجب است وقف نمايد كه عايدى آن را به مصرف مخارج خود برسانند .
مسأله 1994 - فقير مىتواند براى رفتن به حج و زيارت و مانند اينها زكات بگيرد ، ولى اگر به مقدار خرج سالش زكات گرفته باشد ، براى زيارت و مانند آن نمىتواند زكات بگيرد .
مسأله 1995 - اگر مالك ، فقيرى را وكيل كند كه زكات مال او را بدهد چنانچه آن فقير احتمال دهد كه قصد مالك اين بوده كه خود آن فقير از زكات بر ندارد ، نمىتواند چيزى از آن را براى خودش بردارد ، و اگر يقين داشته باشد كه قصد مالك اين نبوده براى خودش هم مىتواند بردارد .
مسأله 1996 - اگر فقير ، شتر و گاو و گوسفند و طلا و نقره را بابت زكات بگيرد ، چنانچه شرطهايى كه براى واجب شدن زكات گفته شد در آنها جمع شود ، بايد زكات آنها را بدهد .
مسأله 1997 - اگر دو نفر در مالى كه زكات آن واجب شده با هم شريك باشند و يكى از آنان زكات قسمت خود را بدهد و بعد مال را تقسيم كنند ، چنانچه بداند شريكش زكات سهم خود را نداده ، تصرف او در سهم خودش هم اشكال دارد .
مسأله 1998 - كسى كه خمس يا زكات بدهكار است و كفاره و نذر و مانند اينها هم بر او واجب است و قرض هم دارد ، چنانچه نتواند همهء آنها را بدهد ، اگر مالى كه خمس يا
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 352
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٥٢