مسأله 1983 - مستحب است زكات گاو و گوسفند و شتر را به فقيرهاى آبرومند بدهد و در دادن زكات خويشان خود را بر ديگران ، و اهل علم و كمال را بر غير آنان و كسانى را كه اهل سؤال نيستند بر اهل سؤال مقدم بدارد . ولى اگر دادن زكات به فقيرى از جهت ديگرى بهتر باشد ، مستحب است زكات را به او بدهد .
مسأله 1984 - بهتر است زكات را آشكارا و صدقهء مستحبى را مخفى بدهند .
مسأله 1985 - اگر در شهر كسى كه مىخواهد زكات بدهد مستحقى نباشد و نتواند زكات را به مصرف ديگرى هم كه براى آن معين شده برساند ، چنانچه اميد نداشته باشد كه بعداً مستحق پيدا كند بايد زكات را به شهر ديگر ببرد و به مصرف زكات برساند و مىتواند مخارج بردن به آن شهر را از زكات بردارد و اگر زكات تلف شود ضامن نيست .
مسأله 1986 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، مىتواند زكات را به شهر ديگر ببرد . ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد و اگر زكات تلف شود ضامن است ، مگر با اجازه حاكم شرع برده باشد يعنى حاكم شرع زكات را قبول كرده باشد و او را وكيل نموده باشد به شهر ديگر ببرد .
مسأله 1987 - اجرت وزن كردن و پيمانه نمودن گندم و جو و كشمش و خرمايى را كه براى زكات مىدهد با خود او است .
مسأله 1988 - كسى كه دو مثقال و پانزده نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است ، بنابر احتياط واجب بايد كمتر از دو مثقال و پانزده نخود نقره به يك فقير ندهد و نيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم و جو بدهكار باشد و قيمت آن به دو مثقال و پانزده نخود نقره برسد ، بنابر احتياط واجب بايد به يك فقير كمتر از آن ندهد .
مسأله 1989 - مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از او گرفته به او بفروشد ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آنكه به قيمت رساند ، كسى كه زكات را به او داده در خريدن آن بر ديگران مقدم است .
مسأله 1990 - اگر شك كند زكاتى را كه بر او واجب بوده داده يا نه ، بايد زكات را بدهد ، هر چند شك او براى زكات سالهاى پيش باشد .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 351
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٥١