مسأله 1848 - به سيدى كه عادل نيست مىشود خمس داد ولى به سيدى كه دوازده امامى نيست نبايد خمس بدهند .
مسأله 1849 - به سيدى كه معصيتكار است ، اگر خمس دادن كمك به معصيت او باشد نمىشود خمس داد . و به سيدى هم كه آشكارا معصيت مىكند ، اگر چه دادن خمس كمك به معصيت او نباشد بنابر احتياط واجب نبايد خمس بدهند .
مسأله 1850 - اگر كسى بگويد سيدم نمىشود به او خمس داد ، مگر آنكه دو نفر عادل سيد بودن او را تصديق كنند ، يا در بين مردم به طورى معروف باشد كه انسان يقين كند سيد است .
مسأله 1851 - به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد سيد است و اختلافى بين مردم در سيادت او نيست اگر چه انسان به سيد بودن او يقين نداشته باشد مىشود خمس داد .
مسأله 1852 - كسى كه زنش سيده است نمىتواند خمس خود را به او بدهد كه براى مخارجش صرف نمايد ولى اگر نفقه آن زن كه بر او واجب است از روى معصيت ندهد و آن زن فقير باشد مىتواند خمس از شوهر و يا غير او قبول نمايد و نيز اگر مخارج ديگران بر آن زن واجب باشد و نتواند مخارج آنان را بدهد جايز است انسان خمس به آن زن بدهد كه به مصرف آنان برساند .
مسأله 1853 - اگر مخارج سيدى كه زن انسان نيست بر انسان واجب باشد نمىتواند از خمس خوراك و پوشاك او را بدهد مگر اينكه خرج غير آن سيد بر آن سيد واجب باشد و نتواند بدهد و يا غير از خوراك و پوشاك مخارج ديگرى داشته باشد و نداشته باشد خرج نمايد كه در اين صورت مىشود به او خمس داد تا خرج آن موارد نمايد .
مسأله 1854 - به سيد فقيرى كه مخارج او بر ديگرى واجب است و او نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد مىشود خمس داد .
مسأله 1855 - احتياط واجب آن است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد فقير خمس ندهد .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 327
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٢٧