مسأله 1825 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود و انسان مقدار حرام را بداند ولى صاحب آن را نشناسد بايد آن مقدار را به نيت صاحبش صدقه بدهد و احتياط واجب آن است كه از حاكم شرع اذن بگيرد .
مسأله 1826 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود و انسان مقدار حرام را نداند ولى صاحبش را بشناسد ، بايد يكديگر را راضى نمايند و چنانچه صاحب مال راضى نشود ، در صورتى كه انسان بداند چيز معينى مال اوست و شك كند كه بيشتر از آن هم مال او هست يا نه ، بايد چيزى را كه يقين دارد مال اوست به او بدهد و احتياط مستحب آن است كه مقدار بيشترى را كه احتمال مىدهد مال اوست به او بدهد ، و اگر مالك ادعاى زيادتر از آن كرد بايد به حاكم شرع مراجعه شود تا فصل خصومت نمايد .
مسأله 1827 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد و بعد بفهمد كه مقدار حرام بيشتر از خمس بوده بنابر احتياط واجب بايد مقدارى را كه مىداند از خمس بيشتر بوده ، از طرف صاحب آن صدقه بدهد .
مسأله 1828 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد ، يا مالى كه صاحبش را نمىشناسد به نيت او صدقه بدهد ، بعد از آنكه صاحبش پيدا شد بنابر احتياط مستحب بهتر است به مقدار مالش به او بدهد ولى واجب نيست .
مسأله 1829 - اگر مال حلالى با حرام مخلوط شود و مقدار حرام معلوم باشد و انسان بداند كه صاحب آن از چند نفر معين بيرون نيست ، ولى نتواند بفهمد كيست ، بايد اگر ممكن است رضايت آنها را فراهم نمايد و اگر راضى نمىشوند بايد قرعه بزنند تا معلوم شود به كدام يك بايد بدهند .
5 - جواهرى كه به واسطه فرو رفتن در دريا بدست مىآيد
مسأله 1830 - اگر به واسطه غواصى يعنى فرو رفتن در دريا لؤلؤ و مرجان و يا جواهر ديگرى بيرون آورند ، روييدنى باشد ، يا معدنى ، چنانچه بعد از كم كردن مخارجى كه براى بيرون آوردن آن كردهاند ، قيمت آن به هيجده نخود طلا برسد ، بايد خمس آن را بدهند و اين مقدار نصاب است در صورتى كه يك دفعه آن را بيرون بياورند يا فاصله