تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج (1415هـ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
دانست بايد برگردد ، كه اگر برنگشت بنابر احتياط بايد يك شتر كفاره بدهد و اگر نتوانست هجده روز روزه بگيرد . مسئله 375 : اگر ماه نزد قاضى اهل سنت ثابت شد و بر طبق آن حكم نمود و نزد شيعه ثابت نشد دو صورت دارد : اوّل : آنكه احتمال برود كه حكم او مطابق واقع است ، كه در اين صورت پيروى از آنها و وقوف با آنها و ترتيب جميع آثار ثبوت ماه كه راجع به اعمال حج است واجب مىشود ، و بنابر اظهر همين مقدار در حج كافى است . و كسى كه مخالفت تقيه نموده و بگويد احتياط در مخالفت آنهاست فعل حرام بجا آورده و وقوفش فاسد خواهد بود . و خلاصه آنكه پيروى از حاكم سنى به جهت تقيه واجب است و با تقيه حج صحيح است ، و احتياط در اينجا مشروعيت ندارد ، بخصوص كه بيم تلف نفس و مانند آن باشد كه در زمان ما اين اتّفاق مىافتد . دوّم : آنكه علم به خلاف فرض شود ، كه انسان بداند روزى كه به حكم قاضى روز عرفه ( نهم ) است ، واقعاً روز ترويه و هشتم باشد ، كه در اين صورت وقوف با آنها كافى