وقوف به عرفات ممكن نشود حج باطل ، و اعادهاش در سال بعد لازم خواهد بود ، و اظهر اين است كه احرامش نيز باطل خواهد بود ، اگر چه احوط و اولى اين است كه عدول به افراد نموده و سعى را به قصد اعم از حج افراد يا عمره مفرده تمام نمايد .
مسئله 344 : هر گاه سعى از روى فراموشى ترك شود هر وقت ياد او بيايد بايد بجا آورد هر چند ياد آمدنش پس از فراغت از اعمال حج باشد ، و كسى كه شخصاً نتواند يا برايش مشقت داشته باشد بايستى نايب بگيرد و حجّش در هر دو صورت صحيح خواهد بود .
مسئله 345 : كسى كه شخصاً پياده يا سواره نتواند سعى را بجا آورد ديگرى را نايب بگيرد كه به جاى او سعى كند و حجّش صحيح است .
مسئله 346 : احتياط اين است كه بعد از طواف و نماز آن بدون ضرورت مانند شدّت گرما يا خستگى زياد تأخير نكند . اگر چه اقوى اين است كه مىتواند سعى را تا شب تأخير كند . بلى در حال اختيار نبايد سعى را به فردا بيندازد .
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 168
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٦٨