گيرى در صورتى صحيح است كه از اينجا تا آنجا يك محيط شفافى بيشتر نباشد كه نور به خط مستقيم سير خود را ادامه دهد ، در صورتى كه ممكن است تا آن جايى كه تعيين كردهايد دهها بلكه صدها محيط شفاف در بين باشد از هر محيطى به محيط ديگر گذر كرد ، شكست تازه پيدا و اختلاف بى اندازه آشكار مىگردد .
نويسنده اسلام و علم امروز مىنويسد : نور ، مقام بزرگى در زندگى بشر دارد . چشم كه به حقيقت شريفترين و نفيسترين اعضاى انسانى است ؛ پايداريش بسته به نور است و حق آن است كه دقتى خيلى بيشتر از آن چه در بين مردم مرسوم است نسبت به نور به عمل آيد . بررسىهاى علماء به نتايج شگفتى رسيده كه از يك طرف عظمت دستگاه بينايى انسان را روشن مىكند و از طرف ديگر سهل انگارى مردم را در موضوع رعايت نور نشان مىدهد .
براى نور واحدى يافته اند ، مانند : شمع كه درجه شدت و ضعف آن را نشان مىدهد ، « واحد نور » و اين واحد را « لوكس » نام گذاردهاند .
پس از بررسى دقيق فهميدهاند كه نور در روز و در هواى آزاد ، جهت شدت و ضعف ، 80000 هشتاد هزار لوكس است و نور شب در اطاقهاى روشن به چراغهاى خوب فقط از ده تا پانزده لوكس مىباشد ، تا اين كه مىگويد : هرچند كه شما قوانين طبيعى مانند قانون انطباق و انبساط و انقباض عدسى را ذكر كنيد ، باز نمىتوانيد شگفتى اين آفرينش « دستگاه بينايى » خداوندى را بيان كنيد . ( يعنى از 15 تا 80000 لوكس به كار خود ادامه مىدهد ) .
نتيجهاى كه از تحقيقات فوق گرفته شده ( و ما از مجله ژسه تو (
Je Sais tout )
، ژانويه 1938 ، چاپ پاريس اقتباس كردهايم ) اين است كه دانشمندان فهميدهاند بشر اصولًا نسبت به روشنايى و تاريكى چشم خود رعايت لازم را نمىكنند و در اثر اين بى توجهى رفته رفته گرانبهاترين قوه خويش يعنى بينايى را ، از دست مىدهد .