لذا مطالعه و نوشتن و خياطى و امور دقيقه در زمان تاريكى ، براى چشم ضرر دارد و در شرع امر به دورى شده است . فلسفه اين حكم اگرچه ظاهر و روشن است و لكن بى فايده نيست اهميت اين دستور را بيش از اين دنبال نماييم و پرده از روى بعض اسرار طبيعت برداريم .
علماء در تعريف نور گفتهاند : « النور ما هو ظاهر بنفسه ومظهر لغيره ؛ نور و روشنايى چيزى است كه خودش ظاهر و واضح و چيزهاى ديگر هم به واسطه او ظاهر مىگردد . »
يكى از اسماء و صفات الهى ، نور است : « الله نور السموات والارض » « 1 » به همين معنى كه خداوند خودش ظاهر است و نيز ظاهر كننده اشياء است « 2 » و ظاهر كننده غير خود است ؛ زيرا همه مخلوقات را خداوند از عدم به عرصه ظهور آورده ، چنانچه وجود خداوند وجود واجب ، و بسيط و وجود مخلوقات از عدم به عرصه شهود قدم نهادهاند و در حقيقت وجود و نور ، مترادف و از نظر مفهوم متحدند .
در دعاى نور آمده است كه :
« خلق النور من النور ؛
خداوند نور را از نور خلق كرده است » در علوم روز ثابت شده كه همه اشياء از تركيب عناصر به وجود آمدهاند و عناصر به اتم ختم مىشود و هر اتم از پروتون و نوترون و الكترون تركيب شده و هركدام از آنها از نور ساخته شده و منتهى به نور مىگردد .
چنانچه در تفسير طنطاوى و كتاب دو فيلسوف شرق و غرب اين حقيقت را به طور روشن بيان كردهاند و اهميت نور را در دستگاه با عظمت خلقت نشان دادند .
اگر يك قطره را بزرگ كنيم تا قطر آن 15 سانتى متر شود ( يعنى به ميكروسكوپى كه درجه آن يك قطره آب را به اين اندازه بزرگ نشان دهد
هامش
( 1 ) . نور / 35 .
( 2 ) . سبزوارى مىگويد :
يا من هو اختفى لفرط نوره الظاهر الباطن فى ظهوره
يا من بنوره استنار كل شى و عند نور وجهه سراء فييء