هوا به طور سبك و منظم برقرار مىگردد ؛ زيرا در مناطق گرم هواى آن به طرف بالا مىرود و در اثر خلاء جاى خود را به هواى مناطق خنك تحويل مىدهد و جريان دائم در هوا به وجود مىآيد و مناطق گرم و سوزان از هواى مناطق سرد و خنك به نام باد خنك استفاده زيادى مىنمايد و تأثير قانون حرارت و سرما در عالم خلقت زياد است به طورى كه شرح نوشتن آن ، كتاب مستقلى را طلب مىكند .
پيدايش اين قانون حرارت و سرما از جهت نزديك شدن و دور شدن زمين به خورشيد است ؛ زيرا كه گردش زمين در حركت انتقالى آن به دور خورشيد از روى مدار بيضى است نه دائره حقيقى . از ين رو دور و نزديك مىگردد . به عقيده فلاسفه قديم ، نزديك و دور شدن زمين از خورشيد به واسطه 24 درجه روى قطب « فلك البروج » از قطب « فلك الافلاك » مىدانستند و آن را به نام « ميل كلى » تعبير مىنمودند .
ب . در اثر قانون اول ( گرما و سرما ) باد و طرفان توليد مىگردد كه آن را به نام قانون دوم در طبيعت مىناميم و اين قانون دوم ، معلول قانون ديگرى در عالم خلقت است و آن قانون ، هواى و گازهاى گرم را بالا مىبرد كه در زير به شرح آن مىپردازيم :
در اثر اختلاف درجات گرما و سرما در مناطق مختلف زمين ( منطقه سرد شمالى و جنوبى ، هميشه سرد است و منطقه گرم استوائى ، هميشه گرم است و دو منطقه معتدل شمالى و جنوبى متفاوت است ) چنانچه قبلا گفته شد از مناطق گرم ، هواى آن سبك شده و به طرف بالا مىرود و دراثر آن ، هواى مناطق سرد جايگزين آن مىگردد و بالعكس ، در طبقه بالا هواى گرم جايگزين هواى سرد در مناطق خنك شده و به سمت آنجا مهاجرت مىنمايد و اين جريان متقابل ، دائم برقرار و گازهاى سمى و عفونتها و گرد و غبار در هوا حل و بر طرف مىگردد و هواى كثيف و ميكروبها را نابود و هوا را قابل نفس كشيدن مىنمايد .
حكمت ها و اسرار علمى احكام بهداشتى اسلام (فارسى) — صفحة 102
مساهمون: شيخ احمد اهتمام (ملا احمد)
ص١٠٢