3 . در فلسفهى ذكر و تسبيحات :
آيهى « الذين آمنوا و تطمئنّ قلوبهم بذكر اللَّه ألا بذكر اللَّه تطمئنّ القلوب » ؛ « 1 » « آنها كسانى هستند كه ايمان آوردهاند ، و دلهايشان به ياد خدا مطمئن ( و آرام ) است ؛ آگاه باشيد ، تنها با ياد خدا دلها آرامش مىيابد . »
و نيز آيهى : « فسبّح به حمد ربّك لعلك ترضى . . . » ؛ « 2 » « و پيش از طلوع آفتاب ، و قبل از غروب آن ، تسبيح و حمد پروردگارت را به جا آور ؛ و همچنين ( برخى ) از ساعات شب و اطراف روز ( پروردگارت را ) تسبيح گوى ! باشد كه ( از الطاف الهى ) خشنود شوى . » كه فلسفهى آن را اطمينان قلب و نشاط روحى و رضايت قلبى بيان فرموده است .
4 . در مورد روزه :
مىفرمايد : « يا أيّها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم لعلكم تتقون » « 3 » « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! روزه بر شما نوشته شده ، همان گونه كه بر كسانى كه قبل از شما بودند نوشته شد ؛ تا پرهيزگار شويد . »
در اين آيه ، چنانچه در محل خودش مىآيد ، فلسفهى روزه را تقوى و پرهيزگارى معرفى مىكند .
هامش
( 1 ) . رعد / 28 .
( 2 ) . طه / 130 .
( 3 ) . بقره / 183 .