يعنى آيا وقت آن نرسيده و دير نشده كه رو به خدا آريد و دست از هوى و هوس برداريد ؟ !
فضيل از شنيدن اين آيه منقلب گرديد ، زيرا مفاد آيهى شريفه كه يكى از آيات توبه است ، گنه كاران را دعوت مىكند كه اى فراريان از دربار پروردگار بس است فرار و دورى كردن ، ما چشم انتظار شماييم بياييد ، آيا وقت آن نرسيده كه دست از گناه بداريد و به سوى ما بازگشت نماييد !
باز آ باز آ هر آنچه هستى باز آ * گر كافر و گبر و بت پرستى باز آ
اين درگه ما درگه نوميدى نيست * صد بار اگر توبه شكستى باز آ
فضيل از شنيدن اين آيه ، آتش در نهاد او نهاده شد ، اعمال بد و زشت او در مقابلش مجسّم ، دل از جا كنده ، تازيانهى وجدان پاكش ، او را شكنجه مىداد ، تحوّلى در اعماق قلب او حاصل و او را به توبه و انابهى حقيقى و اصل گردانيد .
گويا آذرخشى از اين آيه او را فرا گرفت ، همهى آلايشهاى نفسانى و هواهاى شيطانى او را در هم سوزانيد و نابود كرد و دلى پاك و روانى تابناك ، به جاى آن نهاد ؛ اشكش ريزان ، دل شكسته و ترسان ، بدن لرزان روى نياز با سوز و گداز به درگاه خداوندِ بىنيازِ بنده نواز نهاد : الها ! آيا توبهى من قبول مىگردد و مرا با اين همه گناه به پيشگاه با عظمت خودت مىپذيرى ؟ خدايا اگر مرا از در رحمت خود برانى ، به كجا رو نمايم و به كه پناه ببرم :
« ربّنا ظلمنا أنفسنا و إن لم تغفر لنا و ترحمنا لنكونن من الخاسرين » ؛ « 1 » « پروردگارا ! ما به خويشتن ستم كرديم ! و اگر ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى ، از زيانكاران خواهيم بود ! »
هامش
( 1 ) . أعراف / 23 .