يَعْقِلُونَ »
« 1 »
خداوند در اين آيه بعد از بيان برخى نعمتهايش چون احياء زمينهاى اموات به وسيله آب ، توليد شير از ميان محلول غذا و خون ، به نعمت درخت خرما و انگور اشاره فرموده و به ذكر شرابى كه از آنها تهيه مىشود پرداخته است .
صاحبان تعقلّ و تفكّر در مىيابند كه در اين آيه ميان رزق حسن و سُكر ، نوعى مقابله ايجاد شده است ، و طبيعى است آنچه كه در مقابل رزق نيك قرار گيرد ، چيزى نامطلوب مىباشد ولى اين معنا براى همه قابل استفاده نيست ، پس در واقع اين آيه تلويحاً اولين اخطار در زمينهء حرمت خمر را مطرح ساخته است .
مرحله دوم :
در سوره مباركهء بقره كه به ترتيب نزول سوره 87 قرآن مىباشد و اولين سوره نازل شده در مدينه شمرده مىشود ، آمده است :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما . . . »
« 2 »
گويا بعد از نزول آيه اول در مورد شراب بين مردم گفت و گوهائى روى داده و برخى كه ذكاوت بيشترى داشتهاند ، از پرهيز هميشگى پيامبر از نوشيدن اين مايع و سياق آيه شريفه ، و نيز تبعات مخرّب فردى و اجتماعى آن دريافته بودند كه اسلام با شراب ميانه خوشى ندارد ، لذا از پيامبر خدا پرسيده مىشد كه نظر شما در مورد
هامش
( 1 ) - ( نحل - 67 ) و از ميوههاى درختان خرما و انگور مسكرات و روزى خوب و پاكيزه مىگيريد و در اين نشانهاى است براى اهل انديشه .
( 2 ) - ( بقره - 219 ) از تو در مورد شراب و قمار مىپرسند ، بگو : در آنها گناه بزرگى است و منافعى نيز دارد و البته گناهشان از نفع آنها بيشتر است .