شراب
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ »
« 1 »
خمر در جاهليت عرب رواج زيادى داشت به همين خاطر حرمت يكبارهء آن در اسلام مىتوانست اثرات نامطلوبى بر پيكر نوپاى اسلام وارد سازد .
طبيعى است عربى كه در سراسر زندگى خود چيزى جز شعر ، شراب ، زن و غرور جستجو نمىكرد ، تحريم انواع مسكرات بر وى بسى سنگين بود .
« محمد رشيد رضا » مؤلف تفسير « المنار » در كتاب خود آورده است : عرب جاهلى چنان به شراب عشق مىورزيد كه حتى بعد از تحريم آن مىگفت چيزى سنگينتر از شراب بر ما حرام نشده است ، « 2 » و البته اين مطلب ، حكايت از اوج ممزوج شدن مسكرات با زندگى عرب گذشته دارد .
ناگفته نماند شراب براى همهء عرب نوشيدنى مطلوبى به حساب نمىآمد و چهبسا بسيارى از كسانى كه داراى عقل و ذوق سليم بودند ، قبح اين مايع را مىشناختند و
هامش
( 1 ) - آدرس و ترجمه آيه شريفه خواهد آمد .
( 2 ) - ( تفسير المنار - جلد 7 - صفحه 50 ) .