تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 555

مساهمون:

ص٥٥٥

دو زبانى

از مصاديق بارز نفاق دوزبانى است . اين گناه منشأ بسيارى از معاصى چون ريا ، نمّامى ، تهمت ، غيبت ، و . . مىباشد . قال رسو اللَّه صلى الله عليه و آله : « مَنْ مَدَحَ اخاهُ الْمُؤمِنُ فى وَجْهِهِ وَ اغْتابَهُ مِنْ وَرائِهِ فَقَدِ انْقَطَعَ ما بَيْنَهُما مِنَ الْعِصْمَةِ » « 1 » قال الباقر عليه السلام : « بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ يَكُونَ ذا وَجْهَيْنِ وَ ذا لِسانَيْنِ ، يُطْرى اخاهُ شاهِداً وَ يَأْكُلُهُ غائِباً انْ اعطِىَ حَسَدَهُ وَ انِ ابْتُلِىَ خَذَلَهُ » « 2 » قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : « يَجىءُ يَوْمَ الْقِيمَةِ ذُوالْوَجْهَيْنِ دالِعاً لِسانَهُ فى قَفاهُ وَ آخَرُ مِنْ قُدَّامِهِ يَلْتَهِبانِ ناراً حَتّى يَلْهَبا جَسَدَهُ ، ثُمَّ يُقالُ : هذَا الَّذى كانَ فِى الدُّنْيا ذا وَجْهَيْنِ وَ لِسانَيْنِ يُعْرَفُ بذلِكَ يَوْمَ الْقِيمَةِ » « 3 » قال الصادق عليه السلام : « مَنْ لَقِىَ الْمُسْلِمينَ بِوَجْهَيْنِ وَ لِسانَيْنِ جاءَ يَوْمَ الْقِيمَةِ وَ لَهُ لِسانانِ مِنْ نارٍ » « 4 »
هامش
( 1 ) - كسى كه برادرش را در حضور وى ستايش كند و در خفاء غيبتش نمايد ، عهد بين آنها قطع شده است . ( وسايل الشيعه - جلد 8 - صفحه 586 ) . ( 2 ) - چه بد بنده‌اى است دو رو و دو زبان ، برادرش را در حضور وى بستايد و در غيابش از او بدگوئى كند . اگر برادرش ثروت يا مقامى بدست آورد بر او حسادت ورزد و چنانچه گرفتار شود او را تنها گذارد . ( وسايل الشيعه - جلد 8 - صفحه 582 ) . ( 3 ) - شخص دو رو و دو زبان روز قيامت به صحنهء محشر مىآيد در حالى كه يك زبانش از پس سر آويخته و زبانى از پيش روى او ، و هر دو زبان چون آتش افروخته ، شعله‌ور باشند ، تا اين دو آتش همهء پيكرش را در كام خود گيرد ، آنگاه دربارهء وى ندا شود : اين همان كسى است كه در دنيا دو رو و دو زبان بود ، و بدين صفت در قيامت شناخته خواهد شد . ( وسايل الشيعه - جلد 8 - صفحه 583 ) . ( 4 ) - هركس از مسلمانان به شخصى دو رو و دو زبان برخورد كند ، روز قيامت در حالى كه دو زبان از آتش خواهد داشت به محشر مىآيد . ( وسايل الشيعه - جلد 8 - صفحه 581 ) .