اخروى خود مىدانند . امام سجاد عليه السلام مىفرمايند :
« انّ لِسانَ ابْنِ آدَمَ يُشْرِفُ عَلى جَميعِ جَوارِحِهِ كُلَّ صَباحٍ فَيَقُولُ : كَيْفَ اصْبَحْتُمْ .
فَيَقُولُونَ : بِخَيْرٍ انْ تَرَكْتَنا ، وَ يَقُولُونَ اللَّهَ اللَّهَ فينا ، وَ يُناشِدُونَهُ وَ يَقُولُونَ : انَّما نُثابُ وَ نُعاقَبُ بِكَ » « 1 »
همانطوركه از روايت قبل روشن شد يكى از عوامل عذاب بدن ، زبان مىباشد و البته خود وى عذابى دو چندان دارد .
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله :
« يُعَذِّبُ اللَّهُ اللِّسانَ بِعَذابٍ لايُعَذِّبُ بِهِ شَيْئاً مِنَ الْجَوارِحِ ، فَيَقُولُ اىْ رَبِّ : عَذَّبْتَنى بِعَذابٍ لَمْ تُعَذِّبْ بِهِ شَيْئاً مِنَ الْجَوارِحِ ؟ فيقال لَهُ : خَرَجَتْ مِنْكَ كَلِمَةٌ فَبَلَغَتْ مَشارِقَ الْارْضِ وَ مَغارِبَها فَسُفِكَ بِهَا الدَّمُ الْحَرامُ وِ انْتُهِبَ بِهِ الْمالُ الحَرَامُ وَ انْتُهِكَ بِها الْفَرْجُ الْحَرامُ ، وَ عِزَّتى وَ جَلالى لَاعَذِّبَنَّكَ بِعَذابٍ لااعَذِّبُ بِهِ شَيْئاً مِنْ جَوارِحِكَ » « 2 »
به همين جهت در روايات بسيارى « سكوت » به عنوان عمل شايسته مورد ستايش قرار گرفته و آثار مثبت بسيارى براى آن بيان شده است .
در پى بيان اين مقدمهء كوتاه و در آغاز بحث نگاهى به اهميت لب فروبستن و آثار پرهيز از سخن گفتن مىنمائيم .
هامش
( 1 ) - زبان بنىآدم هر صبح از ساير جوارح مىپرسد : چگونهايد ؟ همه گويند : خوبيم اگر ما را رها كنى . و نيز به زبان مىگويند : خدا را ، خدا را نسبت به ما به ياد آور ، بترس از خدا دربارهء ما و سوگندش دهند و گويند : ما به سبب تو ثواب و عقاب مىبينيم . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 115 ) .
( 2 ) - خداوند زبان را عذابى نمايد كه هيچيك از اعضاء ديگر را به آن سختى عذاب نكرده باشد . زبان گويد : خدايا مرا عذابى كردى كه عضوى را به سختى من عذاب ننمودى ؟ به او گفته شود : تو سخنى گفتى كه به شرق و غرب زمين رسيد و به وسيله آن خونى محترم ريخته شد ، مالى محترم غارت گرديد و ناموسى هتك گرديد ، به عزّت و جلالم سوگند تو را عذابى كنم كه هيچيك از اعضاء ديگر را بدانگونه عذاب نكرده باشم . ( همان مصدر ) .