مذموم و قريب كفر محسوب مىشود .
در داستان حضرت ابراهيم عليه السلام نيز خداوند مىفرمايد : اگر تو را به فقر مبتلا كنم و صبر را از تو بگيرم چه خواهى كرد ؟ در اينجا نيز فقر بىصبر مذمت شده است .
بهر حال فقر نوعى آزمايش الهى است . آنكه بتواند از اين آزمايش سر بلند خارج شود ، فقر براى او فخر است ، و آنكس كه نتواند در اين امتحان بزرگ موفق شود ، فقر براى او هلاكت آور است . واللَّه اعلم .
صبر در فقر
اسلام به صراحت وظيفهء فقير را قبل از هر چيز صبر مىداند . فقير مىبايست عفّت و حياء خويش را نگه دارد و سفرهء فقر خود را هميشه نگشايد و راز دل را نزد همه برملا نسازد .
به رواياتى در اين باره كه زوايائى از اهميت صبر را بيان نمودهاند توجه كنيد :
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله :
« انَّ اللَّهَ جَعَلَ الْفَقْرَ امانَةً عِنْدَ خَلْقِهِ فَمَنْ سَتَرَهُ اعْطاهُ اللَّهُ مِثْلَ اجْرِ الصَّائِمِ القائِمِ » « 1 »
و نيز فرمودهاند :
« انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُؤْمِنَ اذا كانَ فَقيراً مُتَعَفِّفاً » « 2 »
« لئالى الاخبار » مىنويسد : در زمان خليفهء دوم ، مردى به مسجد مىآمد ولى سريع نماز واجبش را مىخواند و بدون پرداختن به تعقيبات از مسجد خارج
هامش
( 1 ) - خداوند فقر را بهعنوان امانت نزد خلايق قرار داده است ، كسى كه آن را مخفى كند ، خداوند اجرى همانند مزد روزه دارى كه شبها به نماز ايستاده باشد ، به او عطاء مىكند . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 260 ) .
( 2 ) - همانا خداوند مؤمنى كه فقير و عفيف باشد ( خود نگه دار باشد ) دوست مىدارد . ( كنز العمال - 16449 ) .