تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 23

مساهمون:

ص٢٣

سحر چيست ؟

سحر به‌معناى خدعه و نيرنگ در اظهار قدرت مىباشد كه با استفاده از توان ناشناخته اجسام ، حروف و . . . و با بهره‌گيرى از اراده و قدرت بعضى از موجودات نامرئى چون شياطين و برخى جنيان صورت مىپذيرد . گاهى سحر با استفاده از خواص شيميائى اجسام صورت مىگيرد . كمااينكه در عهد حضرت موسى عليه السلام ساحران موادى در دل ريسمانها و عصاها مىكردند ، در اثر تابش آفتاب مواد شيميائى فعال شده و در اثر انقباض و انبساط ، اجسام را حركت مىدادند ، نظاره‌گران تصور مىنمودند كه اجسام زنده شده‌اند . عامل سحر تمركز اراده براى ايجاد چيزى چون محبّت ، عداوت ، خواب‌كردن ، بيمارنمودن ، بهبودى دادن ، حركت اشيا ، باز و بسته نمودن براى ايجاد ممنوعيت در انجام اعمال ارادى و غريزى مىباشد . ساحر ، ارادهء ذهنى خود را عمل انجام شده تلقى مىكند و اين قدرت اراده ، وى را به سوى همان هدف سوق مىدهد .

ساحر

سحر در اسلام حرام و از گناهان كبيره محسوب مىشود و ساحر كافر مىباشد . به اخبارى در اين باره توجه كنيد : قال رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله : « ثلاثةٌ لايَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ ، مُدْمِنُ خَمْرٍ وَ مُدْمِنُ سِحْرٍ وَ قاطِعُ رَحِمٍ » « 1 » قال على عليه السلام : « مَنْ تَعَلَّمَ شَيْئاً مِنَ السِّحْرِ قَليلًا او كَثيراً فَقَدْ كَفَرَ ، وَ كانَ آخِرَ عَهْدِهِ بِرَبِّهِ
هامش
( 1 ) - سه دسته داخل بهشت نمىشوند : معتاد به شراب ، ساحر و قاطع رحم . ( وسايل الشيعه - جلد 12 - صفحه 107 ) .