منكرات مىگردد بيان فرموده است ، اكنون با استفاده از ذيل روايت ، اين مايههاى افتخار را بررسى مىكنيم تا ببينيم آيا آنها جائى براى مفاخره دارند يا خير ؟
وجه حسن
نعمت زيبائى و جمال از نعمتهاى بسيار مطلوب خداوند نزد انسانهاست . اين صفت چه در آقايان و چه در خانمها صفتى برازنده و مورد علاقه مىباشد .
اسلام در بيان ويژگىهاى لازم در انتخاب همسر ، بعد از وجود معيارهاى اصلى چون ايمان و خلق حسن . . . معيار مهم ديگر را زيبائى و جمال معرفى مىنمايد .
امام رضا عليه السلام مىفرمايد :
« مِنْ سَعادَةِ الرَّجُلِ انْ يَكْشِفَ الثَّوْبَ عَنْ امْرَئَةٍ بَيْضاءٍ » « 1 »
البته ناگفته نماند كه اين وصف در حد خودش مطلوب است ولى در قياس با اخلاق حسن ، و مخصوصاً ايمان ، اصولًا قابل سنجش نيست و ايمان ، سرمد اوصاف زن شايسته مىباشد ، چه اينكه اگر ايمان نباشد ، زيبائى ظاهرى ، رذيله محسوب شده و چنين زنى خضراء الدّمن خواهد بود .
با بيان اين مطلب روشن شد كه اسلام صورت زيبا را خوش مىداند ، امّا آيا چنين صفتى قابل افتخار است ؟
جوان بايستى هنگام رؤيت صورت زيباى خود ، خداى را بر اين نعمت شكر كند ، ولى آيا اين زيبائى مىتواند مايهء مفاخره باشد ؟
اگر دقتى در برخى از عذابهاى قيامت داشته باشيم در مىيابيم كه زيبائى جسمانى چه بسا در قيامت موجب وزر و و بال شود .
هامش
( 1 ) - از سعادتهاى مرد آنست كه روپوش را از زنى زيبا كنار زند ( كنايه از اينكه زوجهاى زيبارخ داشته باشد ) . ( وسايل الشيعه - جلد 14 - صفحه 36 ) .