تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 593

مساهمون:

ص٥٩٣

زيان زبان

قال على عليه السلام : « مَا الْانْسانُ لَوْلا الْلِّسانُ الّا صُورَةٌ مُمَثَّلَةٌ اوْ بَهيمَةٌ مُهْمَلَةٌ » « 1 » زبان از مهمترين اعضاء بدن آدمى است ، اين عضو رابطهء انسان را با محيط خارج آسان ساخته و وسيلهء بيان حوائج وى و پاسخ دادن به نيازهاى ديگران مىباشد . اهميت آن براى آدمى بدان حد است كه حضرت امير عليه السلام آن را در كنار عقل و دين ، خلاصهء انسان شمرده است . « الْانْسانُ لُبُّهُ لِسانُهُ وَ عَقْلُهُ دينُهُ ومُرُوَّتُهُ » « 2 » اين قسم از بدن ، در سرنوشت و عاقبت امر انسان اثرى مستقيم دارد ، و مىتواند صاحبش را مرضى و يا مبغوض خداوند نمايد . هر چند او در اين كار عظيم استقلالى ندارد و تحت اراده عقل و خرد يا شهوت و غضب چنان آثارى را مىآفريند ولى ابزارى قوى بوده و مىتواند پل تكامل و ترقى انسان شده و او را به « علّيين » رساند و يا در مسير ضلالت و گمراهى واقع شده و به
هامش
( 1 ) - ترجمه و آدرس حديث در صفحهء بعد آمده است . ( 2 ) - چكيده و لب انسان ، زبان او و عقل وى دين ومروت اوست . ( بحار الانوار - جلد 78 - صفحه 56 ) .