تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 594

مساهمون:

ص٥٩٤
« سجّين » سقوطش دهد . با اينكه در مباحث اخلاقى ، بيشتر مضّرات زبان لحاظ مىشود امّا ما به خاطر ارائهء بحثى كاملتر و نيز شكر نعمت الهى در اعطاء اين عضو از بدن ، در آغاز منافع زبان را بر مىشمريم و آنگاه به گناهان و معصيت‌هائى كه از زبان نشأت مىگيرند مىپردازيم .

فوائد زبان

زبان از نعمت‌هاى بزرگ الهى در وجود انسان است ، خداى متعال به اهميت اين نعمت در قرآن كريم چنين اشاره مىفرمايند :
« أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ ، وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ »
« 1 » حضرت امير عليه السلام در حديثى كه در عنوان بحث گذشت انسان بىزبان را صورت بىسيرت و حيوان بىفايده معرفى فرموده است ، بار ديگر به اين روايت توجه كنيد : « مَا الْانْسانُ لَوْلا اللِّسانُ الّا صُورَةٌ مُمَثَّلَةٌ اوْ بَهيمَةٌ مُهْمَلَةٌ » « 2 » آثار مثبت اين عضو را مىتوان در موارد ذيل مشاهده نمود .

1 - قوهء چشائى

بيشتر قوهء چشائى بدن از حس‌هاى پنجگانه او در زبان قرار گرفته است ، سر زبان محل احساس مزه شيرينى ، انتهاى آن محل احساس مزه تلخ و دو طرف زبان مكان احساس دو مزه شورى و ترشى مىباشند . البته هر چند اعضاى ديگر همانند دندانها ، فضاى داخل دهان و . . . در چشيدن
هامش
( 1 ) - ( بلد - 8 و 9 ) آيا براى انسان دو چشم و يك زبان و دو لب قرار نداديم ؟ ( 2 ) - انسان بدون زبان جز هيكل و نقش يا چهارپائى بيهوده نيست . ( غرر الحكم ) .