قريب به همين تعبير
( أَجْرٌ كَرِيمٌ )
در آيه 18 سوره حديد نيز آمده است . اين نكته قابل يادآورى است كه قرض در اين آيات چهبسا بهمعناى مطلق انفاق باشد . در اين صورت انفاق شامل قرضالحسنه خواهدبود چه اينكه قرض الحسنه نوعى انفاق است .
قرض الحسن در روايات
دستهاى از اخبار به اصل استحباب قرض الحسنه مىپردازند .
قال الصادق عليه السلام :
« ما مِنْ مُؤمِنٍ اقْرَضَ مُؤمِناً يَلْتَمِسُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ الّا حَسَبَ اللَّهُ لَهُ اجْرَهُ بِحِسابِ الصَّدَقَةِ حَتَّى يَرْجِعَ مالُهُ الَيْهِ » « 1 »
ميزان ثواب قرض الحسنه در روايت ذيل صريحتر به نظر مىرسد .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« الصَّدَقَةُ بِعَشَرَةٍ وَ الْقَرْضُ بِثمانِيَةَ عَشَرَ وَصِلَةُ الْإخْوانِ بَعِشْرينَ ، وَصِلَةُ الرَّحِمِ بِارْبَعَةٍ وَ عِشْرينَ » « 2 »
و در اين روايت ، قرض الحسنه با صله رحم مقايسه شده است .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« لَانْ اقْرِضَ قَرْضاً احَبُّ الَىَّ مِنْ انْ اصِلَ بِمِثْلِهِ » « 3 »
خوددارى از اعطاء قرض الحسنه نيز مذموم بوده و به شدّت مورد نكوهش دسته ديگرى از اخبار قرار گرفته است .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« مَنْ احْتاجَ الَيْهِ اخُوهُ الْمُسْلِمُ فى قَرْضٍ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَفْعَلْ
هامش
( 1 ) - مؤمنى نيست كه به برادرش براى خدا قرض مىدهد مگر اينكه خداوند قرضش را تا اينكه ادا شود ، به حساب صدقه گذارد . ( وسايل الشيعه - جلد 11 - صفحه 545 ) .
( 2 ) - صدقه ده برابر ، قرض هيجده برابر ، صله برادران بيست برابر و صله رحم بيست و چهار برابر بهره دارد . ( وسايل الشيعه - جلد 11 - صفحه 546 ) .
( 3 ) - اينكه قرض دهم ، نزد من بهتر از اينست كه صله كنم . ( بحار الانوار - جلد 103 - صفحه 139 ) .