حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ ريحَ الْجَنَّةِ » « 1 »
گروه ديگرى از روايات به انظار معسر پرداخته و آن را يكى از وظايف قرض دهنده عنوان كردهاند ، پس اگر قرض گيرنده قادر به پرداخت قرض نبود مىبايست مدّتى به وى مهلت داده شود .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« مَنْ اقْرَضَ مُؤمِناً قَرْضاً يَنْتَظِرُ بِهِ مَيْسُورَهُ كانَ مالُهُ فى زكاةٍ وَ كانَ هُوَ فى صَلاةٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ حَتّى يُؤَدّيهِ الَيْهِ » « 2 »
و نيز فرموده است :
« مَنْ ارادَ انْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ وَ انْ تُكْشَفَ كُرْبَتُهُ فَلْيُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ » « 3 »
دستهء ديگر از اخبار ، معطل كردن بستانكار را تقبيح نمودهاند ، از جملهء اين اخبار روايت ذيل است كه به مورد گذشته هم اشاره دارد .
قال الصادق عليه السلام :
« كَما لايَحِلُّ لِغَريمِكَ انْ يَمْطُلَكَ وَ هُوَ موُسِرٌ ، فَكذلِكَ لايَحِلُّ لَكَ انْ تُعْسِرَهُ اذا عَلِمْتَ انَّهُ مُعْسِرٌ » « 4 »
گروه ديگر از اخبار ، به بيان شرايط و ضوابط قرضالحسنه پرداختهاند . كتابت
هامش
( 1 ) - كسى كه برادرش به او نيازمند است و وى با اينكه تمكن دارد قرض نمىدهد ، خداوند بوى بهشت را بر او حرام فرموده است . ( بحار الانوار - جلد 103 - صفحه 138 ) .
( 2 ) - كسى كه به مؤمنى قرض داده و منتظر وسعت وى است ( به او فشار نمىآورد ) آنچه قرض داده به منزلهء زكات است و او در معرض صلوات ملائكه است تا قرضش برگردانده شود . ( بحار الانوار - جلد 103 - صفحه 139 ) .
( 3 ) - كسى كه مىخواهد دعايش مستجاب گردد و ناراحتى وى زدوده شود ، به تنگدستى كه از او قرض كرده فرصت دهد . ( كنز العمال - 15398 ) .
( 4 ) - همانطوركه بر بدهكار جايز نيست در صورت داشتن ، پرداخت بدهى تو را به تأخير اندازد ، بر تو نيز جايز نيست كه در صورت تنگدستيش او را تحت فشار قرار دهى . ( بحار الانوار - جلد 103 - صفحه 139 ) .