« يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً »
« 1 »
در مورد آيهء شريفه :
« وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ »
« 2 »
امام صادق عليه السلام مىفرمايند :
وقتى اين آيه نازل گرديد و اهل گناه را اميدوار به بخشش توبه نمود ، ابليس ناراحت شد و تمامى ياران خود را با صدائى بلند فراخواند و به آنها گفت : اين آيه نازل شده چه كسى مأمور آن مىشود ، هر كدام نقشهء خود را براى مقابله با آن بيان كردند . همهء طرفندهاى آنان مورد پذيرش ابليس واقع نشد و او بىاثر بودن آنها را ، متذكر مىشد . شيطانى به نام « وسواس خناس » گفت : من چارهء اين مشكلم ، ابليس پرسيد : طرح تو چيست ؟ گفت : فرزندان آدم را با آرزوها فريب و به آنها وعدهء توبهء بعد از گناه مىدهم ، هنگامى كه مرتكب شدند ، ياد خدا و توبه را از دل آنها مىبرم ، شيطان گفت : تو تنها چارهء اين آيهاى . « 3 »
4 - تزئين دنيا
يكى از قدمهاى مهم شيطان اين است كه چهرهء واقعى دنيا را زير زينتها مخفى سازد و خواهشهاى دنيوى را تزئين نمايد . شيطان در محاجهاش با خداوند مىگويد :
هامش
( 1 ) - ( نساء - 120 ) شيطان به آنها وعدههاى دروغ مىدهد و به آرزوها سرگرم مىسازد ، درحاليكه جز نيرنگ و فريب به آنها وعده نمىدهد .
( 2 ) - ( آل عمران - 135 ) آنان كه وقتى مرتكب عمل زشتى شوند يا به خود ستم كنند ، به ياد خدا مىافتند و براى گناهان خود آمرزش مىطلبند ، و كيست جز خداوند كه گناهان را ببخشد ، و نيز آنان بر گناه عالمانه اصرار نمىكنند .
( 3 ) - ( بحار الانوار - جلد 63 - صفحه 197 ) .