آيه شريفه
آيهء شريفهاى كه در ابتداى بحث آورديم در پى ماجراى قارون با حضرت موسى عليه السلام آمده است . قارون و فرعون ادعاى برترى بر زمين مىكردند ، قارون زينتهاى خود را به مردم نمايش مىداد
« فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ . . . »
« 1 » و فرعون ادعاى الوهيت مىنمود
« إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ . . . »
« 2 » هر دو نيز مفسد بودند ، فرعون بنىاسرائيل را به استضعاف كشانيده ، پسران آنها را گردن مىزد و زنانشان را كنيز مىنمود . و قارون فاحشهاى را وادار كرد تا در مقابل دو كيسه پول ، تهمت زنا به موسى عليه السلام بزند و او را از چشم خلايق بيندازد . در اين آيهء شريفه خداوند مىفرمايد :
سراى آخرت براى كسانيست كه علو و فساد نداشتهاند ، كه اين دو يعنى برترى طلبى و فساد مايه نابودى انسانيت انسان و محروميت او از نعمت آخرت است .
رياست واقعى
رياست واقعى در دنيا قرار داده نشده است ، چه اينكه اكنون جز ياد زشتى از همهء زورمداران جهان چيزى باقى نمانده است . از مسند ابوبكر گرفته تا خلفاى سفيانى و مروانى و عباسى ، چه باقى است ؟ از معاوية بن ابوسفيان جز مزبلهاى ، باقى نمانده كه تاريخ همان را هم به وى روا نمىدارد و در مدفن او مردد است .
رياست واقعى مؤمن ، تنها در سرائى محقق مىشود كه آدمى خود را مرضى خدا ببيند و خداى هر آنچه بخواهد بىچون و چرا در قبضهء خواست او قرار دهد .
« . . . وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ »
« 3 »
هامش
( 1 ) - ( قصص - 79 ) .
( 2 ) - ( قصص - 4 ) .
( 3 ) - ( فصلت - 31 ) براى شما هر چه دوست داشته باشيد در بهشت فراهم است و هر چه بخواهيد به شما داده مىشود .