تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩

تمسخر

« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسى أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى أَنْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ . . . »
« 1 » « ثابت بن قيس » سنگين گوش بود ، وى هرگاه به مجلس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد مىشد ، اصحاب راه را برايش باز مىكردند تا نزديك رسول خدا بنشيند و كلمات آن حضرت را بشنود . صبح روزى ، وارد مسجد شد ، انبوه مسلمانان در صفوف متراكم نشسته بودند ، وى براى شنيدن فرمايشات پيامبر خدا ، صفوف جمعيت را شكافت و با تكرار « جا باز كنيد » جلو مىرفت ، يكى از مسلمانان راه را براى او باز ننمود و گفت : همين جا بنشين ، او بناچار پشت سر همان جوان نشست ولى كينهء وى را سخت به دل گرفت ، وقتى هوا روشن شد از جوان پرسيد : كيستى ؟ جوان خود را معرفى كرد ، ثابت گفت : پسر فلان زن هستى ، و نام مادرش را با لقبى زشت كه در جاهليت مرسوم بود برد ، جوان غرق عرق شد و سر به زير افكند ، در اين حال آيه شريفهء فوق نازل گشت .
هامش
( 1 ) - ( حجرات - 11 ) اى مؤمنين نبايد گروهى از شما جمع ديگر را استهزاء كنند ، شايد آنها از اينان بهتر باشند . و نبايست زنانى ، زنان ديگر را تمسخر نمايند شايد آنها از اينها بهتر باشند .