جملهء دوم آيه
« وَ لا نِساءٌ . . . »
در مورد واقعهء ديگر نازل شده است . « ام سلمه » از همسران مكرم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، كمرش را به پارچه سفيدى بسته بود و آويزههاى آن از پشت آويزان شده بود ، عايشه به حفصه گفت : بنگر چه از پشت به زمين مىكشد .
همانند زبان سگ است . البته برخى مفسران گفتهاند عايشه او را به كوتاهى قد تمسخر مىكرده است .
در آئين اسلام ، هيچ مسلمانى حق ندارد مسلمان ديگر را مورد تمسخر و استهزاء قرار دهد .
مومن در جامعهء اسلامى بايستى از امنيت اجتماعى برخوردار باشد . اموال ، نواميس و جان وى و وابستگان او محفوظ بوده و تعدّى به هر كدام معصيت و موجب حد شرعى در دنيا و عذاب اخروى قيامت است .
بنابراين هر مسلمانى بايستى حقوق ديگران را محفوظ بدارد ، عدم رعايت اين حقوق ، امنيت اجتماعى را از بين مىبرد بهطورىكه خود انسان نيز از گزند تعدّى ديگران مصون نمىماند .
حقوق مؤمن بر مومن در قرآن كريم و روايات بهتفصيل بيان شدهاند و يكى از آنها كه اينك مورد بحث قرار مىگيرد اين است كه هيچ مؤمنى حق تمسخر به مؤمن ديگر چه از نظر عرض يا اموال يا ظواهر جسمانى و يا مقام و شهرت و . . . ندارد .
عوامل تمسخر
اصولًا تمسخر نوعى برداشت منفى از چيزى است كه عيان گردد ، گاهى انسان كارى يا حالتى يا سخنى از كسى مىبيند و مىشنود بهطورىكه در آن عيبى ذاتى نهفته است و يا نقصى در آن نيست لكن بهواسطه اغراض شخصى ، برداشتى منفى از آن مىكند ، بيان اين برداشت و يا ذكر آن عيب ذاتى به عنوان نقص و ايراد به هر صورت كه محقق شود چه با اشاره يا كنايه يا نوشتار و يا زبان و حتى خنده ، تمسخر